Rainbow   Bridge 

                                   Dierenliefde is een wonder 

                                   deze vriendschap is bijzonder

                                   Je was een trouwe kameraad

                                   die zijn sporen achter laat


 

 

 

 

Soms komen dieren maar een korte tijd bij ons


Shelby is helaas vorige week zondag plotseling gestorven. Ze woonde nog maar heel kort als klein pupje in een warm en liefdevol gezinnetje. Er was heel lang naar haar uitgekeken. Ze was zo welkom bij deze lieve, zachte mensen. Het is voor hen niet te geloven dat zij zo ineens niet meer rond hen heen huppelt…wat zullen jullie haar missen.

 

Heel veel sterkte met het verlies van  SHELBY 

Liefs     SAMEN WERKEN


 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Imani 12-2-2017      12-1-2018
Imani – het cadeautje uit de hemel

Imani 

Het is de vooravond van de geboortedag van Imani. Imani heeft haar eerste geboortedag niet gehaald. Zij is precies 11 maanden oud geworden. Vanaf een roze wolkje zal zij naar beneden kijken hoe haar broers en zusjes hun verjaardag vieren. Al heel snel, toen zij bij mij kwam was het duidelijk dat er met haar iets niet in orde was. Maar toen had ik nog hoop. Ik dacht dat ik het wel goed zou kunnen krijgen, ze was immers nog zo jong...
Helaas is het met Imani niet goed gekomen. Ik heb verschillende gedragstherapeuten gezien met Imani. Al vanaf week twee dat zij bij mij was. Jammer genoeg konden zij haar niet helpen. Soms was er een sprankje verbetering, dan weer meerdere stappen achteruit. Het was alsof alles wat we haar leerden niet beklijfde. Elke enge hond die zij ontmoette en met wie zij kennis mocht maken, waarbij zij steevast onderdanigheidsplasjes deed, was de volgende dag weer vreselijk eng. Zelfs met pups kon zij niet normaal contact maken.
Haar situatie is de laatste weken van haar te korte leventje heel snel verslechterd. Even was er de hoop dat het kwam doordat ze ook Lyme bleek te hebben, maar het werd ook steeds meer duidelijk voor de artsen en de gedragstherapeut die haar het langst en laatst heeft begeleid, dat er iets niet goed zat in het koppie. Een hersenbeschadiging, genetisch..? We weten het niet echt. Zij begon zich te beschadigen en kon eigenlijk niet meer naar buiten. Dat leverde teveel stress op. Het was geen staartjagen wat zij deed, zij trok haar staart er bijna af. Zij beet in haar poten en haar ogen werden rood van de stress als zij besefte dat wij naar buiten gingen.
De laatste weken nam ik haar mee naar een weiland waar we alleen met Kemba konden zijn. Los kon niet meer. Zij kon van de angst onverantwoord gedrag vertonen. Thuis moest zij uren bijkomen als we de deur uit waren geweest. De enige veilige plek was de badkamer waar het donker was en de laatste twee weken ’s nachts dicht tegen mij aan op mijn bed. Lepeltje lepeltje, ik weet het hoort niet, maar het was zo fijn even te voelen dat ze even kon ontspannen. Een paar uurtjes sliep ze maar. Rond vier uur ’s morgens schoot de angst weer in haar lijfje alsof ze bezeten was. Uiteindelijk begon ze zich ook te beschadigen zomaar uit het niets. Ik kon haar de laatste twee dagen niet echt meer alleen laten. Het was duidelijk te zien dat ze leed. Dat ze pijn had en dit leven niet meer wilde. Ik heb de verschrikkelijk moeilijke beslissing moeten nemen haar uit dit lijden te verlossen. Zelf een MRI scan was te zwaar voor haar geweest. Wat had het opgeleverd? Bewijs? Ten koste van wat? Haar uit haar veilige plek weg te halen? Zelfs het bloedonderzoek en de heupfoto’s waren een beproeving voor haar en konden niet zonder roesje.
Op vrijdag 12 januari heb ik heel bewust en rustig gekozen Imani uit dit leven te redden. Daarbij ben ik de artsen die Imani hebben begeleid vanaf het moment dat zij bij mij kwam heel erg dankbaar. Zij hebben ons al die maanden gesteund en geholpen, maar het mocht niet baten. Ik ben niet wanhopig geraakt al die maanden want ik wist dat Imani me iets bracht. Was het dat ze me leerde dat ik veel meer kracht in me heb dan ik dacht? Was het dat ik leerde dat ik vrienden heb? En dat ik kan ontvrienden? Was het dat ik moet geloven en vertrouwen op mijn intuïtie en de stappen moet zetten die ik voel dat ik moet zetten? Ik weet het niet. Zij kwam op mijn pad en ik ben haar dankbaar voor alles wat zij mij heeft laten zien. Ik had haar nooit willen missen en zij zal altijd met mij meereizen waar ik ook ga.
Ik wil twee lieve vriendinnen bedanken die mij hebben geholpen met het afscheid nemen van Imani. Ik zal nooit vergeten hoe warm en bijzonder het was dit met jullie te mogen, moeten doen. Haar gevecht tegen dit leven te zien veranderen in rust en tevredenheid in luttele seconden. Ook de dierenarts die bij mij thuis wilde komen en alle tijd nam voor Imani wil ik bedanken. Maar ook de holistische dierenarts die uren de tijd nam voor haar om toch te proberen haar leven draaglijker te maken. Twee lieve vrienden die met haar probeerden te oefenen op mijn hondenschool toen het nog wat beter ging met haar. En dan al die mensen die mij beschermden tegen de agressie die hierop volgde doordat mensen niet wisten dat Imani erg ziek was. Zonder jullie had ik nooit op een beetje normale manier kunnen rouwen. En mijn collega’s en cursisten op de hondenschool die er zo voor mij zijn geweest. Ik ben een rijk mens en dat is ook iets wat Imani mij heeft laten zien. Wat een cadeautje lieve meid, dat je op mijn pad bent gekomen. Ik zal je nooit vergeten.

San


"Lieve  Nickert"

Nooit meer opgewacht worden door jou,

de hond waar ik zoveel van hou.

Nooit meer een kwispelende staart,

de hond met zo'n lieve aard.

Nooit meer tegen ons aan springen,

de hond met van die gekke dingen.

Nooit meer in onze handen bijten,

ze zeggen dat het moet slijten.

Je was voor ons zo uniek,

maar je werd ziek..

We zullen je missen in dit leven

maar voor altijd om je blijven geven

feb 2003 / sept 2017

Voor altijd in ons hart, dikke knuffel van ons xxx


Java

Lief Rooike

Geniet, ren en zweef op onze liefde voor jou....
Wij zijn je eeuwig dankbaar voor datgene
wat je ons gaf met je lief trouw karakter.
 

Wim en Wil , heel veel sterkte met het verlies van jullie maatje:    SAMEN WERKEN 


RIP Casy "Boeboe" "Casyboy"

''Knap kereltje"

7/7/13 ~~9/5/17

Net geen 4 jaar geleden...
Kwam je als pup in ons leven

Altijd vrolijk en blij
Op je 6 maanden, kreeg je die rotallergie erbij

Ook op je mindere dagen, steeds optimist

Op vele plekken geweest, allerlei behandelingen ondergaan
Zo graag wilden we comfort en pijnvrij laten staan

Nu al een hele tijd, gelukkig in je vel
Zelfs 2 weken geleden was een rat je niet te snel

Trots op jezelf en wij op je vangst
Maar toen onze grootste angst...

Op 4 dagen tijd, zwak en ziek
Gehoopt tot aan de operatie
En je al alle kansen gegeven
Onze stoere vent
Wat wilden we je graag houden in ons leven

Alle hulp kwam te laat, uitgezaaide miltkanker
Dit hadden we niet verwacht
maar in ons binnenste wel gedacht

Dag lieverd, dag charmeur, dag broer van Hoby, Milly en Farly
Wat missen we je

Dikke knuffel van ons allemaal, xxx

Vicky en Ronny, heel veel sterkte met het verlies van jullie maatje:    SAMEN WERKEN 


 

ZAYNAH

"Mijn meisje"

 

02-10-2008 / 16-05-2016

 

Zaynah heeft eindelijk rust.
En hoewel ze niet echt bij me weg is,
mis ik haar verschrikkelijk.
Dank je wel mooie meid,
voor alles wat ik van je heb mogen leren.

San heel veel sterkte  met het verlies van jou meisje! 

Liefs Michel en Corrie , Trees


 

 

 

 

 

 

 

Kay

 

7-1-2007 / 11-12-2015

 

THERE  IS  NO  DEATH

 ONLY  A  CHANGE  OF  WORLDS

 

 

 

Angelique en Gerrie  heel veel sterkte met het verlies van jullie maatje:    LIEFS     SAMEN WERKEN